மாணவிகளுக்கு வழங்கப்பட்ட உடல் ரீதியான தண்டனை (Corporal punishment) POCSO பிரிவு 10-ன் கீழ் வராது - உச்சநீதிமன்றம் தீர்ப்பு - வழக்கின் முழுமையான விவரம்
Corporal punishment inflicted on students does not fall under Section 10 of the POCSO Act – Supreme Court ruling.
உச்சநீதிமன்ற அண்மை தீர்ப்பு
✅ தண்டிக்கும் நோக்கில் அடிக்கப்படும் உடல் ரீதியான அடி (Corporal punishment) போக்சோ பிரிவு 10-ன் கீழ் வராது என்று நீதிமன்றம் தெளிவுபடுத்தியது.
✅ போதிய ஆதாரங்கள் இல்லாமல் போக்சோ போன்ற கடுமையான சட்டங்களின் கீழ் ஒரு ஆசிரியரை விசாரிப்பது, அவருடைய பணி வாழ்க்கை மற்றும் குடும்ப வாழ்க்கையை முற்றிலும் அழித்துவிடும் என நீதிமன்றம் கவலை தெரிவித்தது.
பின்னர் விடுதலையானாலும் ஏற்படும் களங்கம் (stigma) சரிசெய்யவே. முடியாதது; அது “death knell” (மரண அடி) போன்றது என்றும் குறிப்பிட்டது.
போக்சோ சட்டத்தின் கீழ் உடல் ரீதியான தண்டனை குற்றமல்ல: ஆசிரியர் மீதான வழக்கை உச்ச நீதிமன்றம் தள்ளுபடி செய்தது.
இருப்பினும், ஆசிரியரின் நடத்தை பெண் மாணவியரிடம் பொருத்தமற்றதாகவும் உணர்வற்றதாகவும் இருப்பதாகக் கூறி நீதிமன்றம் அதைக் கண்டித்தது.
பாலியல் குற்றங்களிலிருந்து குழந்தைகளைப் பாதுகாக்கும் சட்டம், 2012 (போக்சோ சட்டம்)-இன் பிரிவு 10-இன் கீழ், கடுமையான பாலியல் வன்கொடுமை செய்ததாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்ட ஒரு பள்ளி ஆசிரியருக்கு எதிராகப் பதிவு செய்யப்பட்டிருந்த வழக்கை உச்ச நீதிமன்றம் சமீபத்தில் ரத்து செய்துள்ளது. அவர் உடல்ரீதியான தண்டனையைக் கையாண்ட விதம், பொருத்தமற்றதாகவும் உணர்ச்சியற்றதாகவும் இருந்தபோதிலும், அது பாலியல் நோக்கத்தை வெளிப்படுத்தவில்லை என்று கூறி இந்த வழக்கு ரத்து செய்யப்பட்டது.
இரண்டு சிறுமிகளை அடித்த மேற்கு வங்க ஆசிரியரின் செயல், சட்டத்தின் 10வது பிரிவின் கீழ் "பாலியல் வன்கொடுமை" ஆகாது என்று கூறி, கல்கத்தா உயர் நீதிமன்றத்தின் உத்தரவை உச்ச நீதிமன்றம் ரத்து செய்து, அவருக்கு எதிரான போக்சோ வழக்கையும் தள்ளுபடி செய்தது.
இரண்டு சிறுமிகளை அடித்ததாகவும், பாலியல் ரீதியாகத் தொட்டதாகவும் குற்றம் சாட்டப்பட்ட மேற்கு வங்க பள்ளி ஆசிரியர் மீதான, பாலியல் குற்றங்களிலிருந்து குழந்தைகளைப் பாதுகாக்கும் (POCSO) சட்டத்தின் கீழான குற்றவியல் நடவடிக்கைகளை உச்ச நீதிமன்றம் ரத்து செய்துள்ளது. ஒரு ஆசிரியராக அவரது நடத்தை "பொருத்தமற்றதாக இருக்கலாம்" என்றாலும், அது போக்சோ சட்டத்தின் பிரிவு 10-இன் கீழ் கருதப்படும் "பாலியல் தாக்குதல்" ஆகாது என்று நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்துள்ளது.
நீதிபதி உஜ்ஜல் புயான் மற்றும் நீதிபதி அதுல் எஸ். சந்தூர்கர் ஆகியோர் அடங்கிய அமர்வு, முன்னதாக நடவடிக்கைகளை ரத்து செய்ய மறுத்திருந்த கல்கத்தா உயர் நீதிமன்றத்தின் உத்தரவை ரத்து செய்து, அந்த மேல்முறையீட்டை அனுமதித்தது.
வழக்கின் பின்னணி
அலிபுர்துவாரில் உள்ள லோக்நாத்பூர் உயர்நிலைப் பள்ளியில் புவியியல் ஆசிரியராகப் பணிபுரியும் மேல்முறையீட்டாளர், போக்சோ சட்டத்தின் பிரிவு 10- இன் கீழ் சமுக்தலா காவல் நிலையத்தில் பதிவு செய்யப்பட்ட முதல் தகவல் அறிக்கை எண் 187/2025-இல் ஒரு குற்றவாளியாகப் பெயரிடப்பட்டார் . அந்த உத்தரவில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளபடி, "மேல்முறையீட்டாளருக்கு எதிராக வாய்மொழியாகப் புகார் அளித்த பத்தாம் வகுப்பு மாணவிகள் சிலரை, மேல்முறையீட்டாளர் உடல்ரீதியாகத் தொட்டதாக, பெண் ஆசிரியர்கள் குழு ஒன்று 24.06.2025 அன்று பள்ளியின் தலைமை ஆசிரியரிடம் தெரிவித்தது." மறுநாள் தலைமை ஆசிரியர் கூட்டிய கூட்டத்தைத் தொடர்ந்து, மாவட்ட குழந்தைகள் பாதுகாப்புப் பிரிவுக்குத் தகவல் தெரிவிக்கப்பட்டது, மேலும் அதன் பிரதிநிதிகள் 30.06.2025 அன்று பள்ளிக்கு வருகை தந்தனர்.
கலந்தாய்வு மற்றும் விசாரணை அறிக்கையின் தொடர்புடைய பகுதியை நீதிமன்றம் மேற்கோள் காட்டியது. அதில், மாணவர்கள் "வகுப்பு நேரத்தில் தாங்கள் கவனக்குறைவாக இருந்தபோது, ஆசிரியர் வந்து தங்களின் மேல் பின்புறத்தில் (பித்) அடித்தார்" என்றும், "ஒரு மாணவராகத் தங்களின் முன்னேற்றத்திற்காக ஆசிரியர் தங்களை அடித்திருக்கலாம்" என்றாலும், "அவர் தங்களைத் தொட்ட விதம் (அதாவது, தங்களின் முதுகை (பித்) தேய்ப்பது, இடுப்பில் கிள்ளுவது போன்ற உடல் பாகங்களைத் தொடுவது) தங்களுக்குச் சங்கடமாக இருந்தது" என்றும் கூறியதாகப் பதிவு செய்யப்பட்டிருந்தது.
மாணவர்கள் "தங்கள் புவியியல் வரைபடங்களைக் கொண்டு வராத" ஒரு சம்பவத்தை அந்த அறிக்கை மேலும் குறிப்பிட்டது; அதனைத் தொடர்ந்து ஆசிரியர் "குழந்தைகளை அறைந்தார்", அதன் பிறகு "அவரது (ஆசிரியரின்) நகங்கள் [பெயர் மறைக்கப்பட்டது] ஒரு மாணவியின் கழுத்தைத் தொட்டன". மற்ற மூன்று மாணவிகள், ஆசிரியர் "தங்களைத் தொடவில்லை" என்றும், ஆனால் அவர் "தங்களை மிகவும் பொருத்தமற்ற முறையில் பார்த்ததாகவும், அதனால் தாங்கள் சங்கடமாக உணர்ந்ததாகவும்" கூறியதாகப் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.
இந்த அறிக்கையின் அடிப்படையில், சமுக்தலா காவல் நிலையத்தின் உதவி ஆய்வாளர் மற்றும் பொறுப்பு அதிகாரியால் 23.07.2025 அன்று முதல் தகவல் அறிக்கை (FIR) தாமாகவே பதிவு செய்யப்பட்டது.
பாதிக்கப்பட்டவரின் சொந்த அறிக்கை
பி.என்.எஸ்.எஸ் சட்டத்தின் 183-வது பிரிவின் கீழ் நீதிபதியால் பதிவு செய்யப்பட்ட, பாதிக்கப்பட்ட இரண்டு மாணவிகளின் வாக்குமூலங்களுக்கு நீதிமன்றம் அதிக முக்கியத்துவம் அளித்தது. முதல் மாணவியின் வாக்குமூலம் பின்வருமாறு: " பாஸ்கர் பால் சார் எங்கள் பள்ளியில் ஒரு ஆசிரியர். அவர் எங்களுக்குப் புவியியல் பாடம் கற்பிப்பார். எங்களால் பாடங்களைக் கவனிக்க முடியாதபோது, அவர் தடிக்குப் பதிலாகத் தன் கையால் எங்களை அடிப்பார்... பாஸ்கர் சார் எங்களிடம் ஒரு கேள்வி கேட்டால், எங்களால் அந்தக் கேள்விக்குப் பதிலளிக்க முடியாது. பிறகு அவர் தன் கையால் எங்கள் முதுகில் அடித்தார். பின்னர் எங்கள் இடுப்பில் குத்தினார்."
இரண்டாவது மாணவி கூறியதாவது: "பாஸ்கர் பால் சார் எங்கள் பள்ளியில் ஓர் ஆசிரியர். அவர் எங்களுக்குப் புவியியல் பாடம் கற்பிப்பார். நாங்கள் பாடம் கற்காதபோது, அவர் தடிக்குப் பதிலாகத் தன் கையால் எங்களை அடிப்பார். எங்கள் கைகளைப் பிடித்துக்கொள்வார். பாஸ்கர் சார் என் கையைப் பிடித்தார். இந்த முறை அவர் எதுவும் செய்யவில்லை."
வாதங்கள்
மேல்முறையீட்டாளரின் வழக்கறிஞர் டாக்டர் அர்ஜுன் சௌத்ரி, "மேற்கூறிய வாக்குமூலங்களைப் படிக்கும்போது, மேல்முறையீட்டாளர் பாலியல் வன்கொடுமைச் செயல் என்று கூறக்கூடிய ஒரு செயலைச் செய்துள்ளார் என்று சொல்ல முடியாது," என்றும், "போக்சோ சட்டத்தின் பிரிவு 10-இன் கீழ் அவர் மீது வழக்குத் தொடுப்பது எந்தவித நியாயமும் அற்றது மட்டுமல்ல, அது சட்ட நடைமுறையைத் தவறாகப் பயன்படுத்துவதாகும்," என்றும் வாதிட்டார்.
அரசுத் தரப்பு வழக்கறிஞர் நிஷாந்த் அவானா , இந்த மனுவை எதிர்த்து, முதல் தகவல் அறிக்கை மற்றும் கலந்தாய்வு-விசாரணை அறிக்கையை வாசித்ததில், "சிறுமி மாணவிகளிடம் நடந்துகொண்ட விதத்தில் மேல்முறையீட்டாளருக்குப் பாலியல் நோக்கம் இருந்தது" என்பதும், "மேல்முறையீட்டாளரின் குற்றத்தன்மை அல்லது குற்றமின்மையை விசாரணையின்போது மட்டுமே ஆராய முடியும்" என்பதும், இந்தக் கட்டத்தில் மனுவை ரத்து செய்வது முன்கூட்டிய செயலாக இருக்கும் என்பதும் தெரியவருவதாக வாதிட்டார். மேலும் அவர், "அந்த இரண்டு மாணவிகள் மட்டுமல்லாமல், பள்ளியின் பெண் ஆசிரியர்களும், தலைமை ஆசிரியரும் கூட மேல்முறையீட்டாளரின் நடத்தை குறித்து இதே கருத்தையே கூறியுள்ளனர்" என்றும் சுட்டிக்காட்டினார்.
POCSO பிரிவு 10 குறித்த நீதிமன்றத்தின் பகுப்பாய்வு
பிரிவு 10 , "கடுமையான பாலியல் தாக்குதலுக்கு" "குறைந்தது ஐந்து ஆண்டுகள் முதல் ஏழு ஆண்டுகள் வரை" சிறைத்தண்டனை விதிக்கிறது என்று குறிப்பிட்டு, நீதிமன்றம் சட்டப்பூர்வ திட்டத்தை வகுத்தது. "ஒரு கல்வி நிறுவனத்தின் நிர்வாகத்திலோ அல்லது பணியிலோ உள்ள ஒருவர்... அந்த நிறுவனத்தில் ஒரு குழந்தை மீது பாலியல் தாக்குதல் நடத்தினால்" அவரை உள்ளடக்கும் பிரிவு 9(f) வழியாக, பிரிவு 7-இல் உள்ள அடிப்படை வரையறைக்கு அது வழிவகுத்தது: "யாரேனும், பாலியல் நோக்கத்துடன் குழந்தையின் பெண்ணுறுப்பு, ஆண்குறி, ஆசனவாய் அல்லது மார்பகத்தைத் தொட்டால்... அல்லது ஊடுருவல் இல்லாத உடல் தொடர்பை உள்ளடக்கிய பாலியல் நோக்கத்துடன் கூடிய வேறு எந்தச் செயலையும் செய்தால், அவர் பாலியல் தாக்குதல் செய்ததாகக் கருதப்படுவார்."
இந்தக் கட்டமைப்பை உண்மைகளுக்குப் பொருத்திப் பார்த்த நீதிமன்றம், " மேலே மேற்கோள் காட்டப்பட்ட, பாதிக்கப்பட்ட 2 மாணவிகளின் வாக்குமூலங்களை நாங்கள் கவனமாகப் படித்தோம். ஒரு ஆசிரியராக மேல்முறையீட்டாளரின் நடத்தை, குறிப்பாக உடல்ரீதியான தண்டனையைக் கையாளுவதும், மாணவிகளிடம் நடந்துகொள்ளும்போது உணர்வின்மையைக் காட்டுவதும் பொருத்தமற்றதாக இருக்கலாம் என்றாலும், அந்த இரண்டு மாணவிகளின் வாக்குமூலங்களைக் கவனமாகப் படித்ததில் இருந்து, அவர் போக்சோ சட்டத்தின் பிரிவு 10-இன் கீழ் கருதப்படும் ஒரு பாலியல் குற்றத்தைச் செய்துள்ளார் என்று நிச்சயமாகக் கூற முடியாது," என்று தீர்ப்பளித்தது.
நீதிமன்றம் மேலும் கூறியது: "புவியியல் வகுப்பிற்கு அவசியமான புவியியல் வரைபடங்களை அந்த இரண்டு மாணவிகளும் கொண்டு வராததாலும், அவர்கள் வகுப்பில் கவனக்குறைவாக இருந்ததாலும், மேல்முறையீட்டாளர் ஒரு பொறுப்பான ஆசிரியர் என்ற முறையில் அந்தச் சூழ்நிலையை மிகவும் உணர்வுப்பூர்வமாகக் கையாண்டிருக்கலாம். ஆனால், மேலே சுட்டிக்காட்டப்பட்டபடி, மேல்முறையீட்டாளரின் தரப்பில் உள்ள போதாமை அல்லது உடல்ரீதியான தண்டனையை நாடியது ஆகியவை போக்சோ சட்டத்தின் பிரிவு 10-ஐ ஈர்க்காது."
POCSO வழக்கின் சரிசெய்ய முடியாத பாதிப்பு குறித்து
இத்தகைய வழக்குகளின் விளைவுகள் குறித்த ஒரு முக்கியமான அவதானிப்பில், நீதிபதி அமர்வு பின்வருமாறு தீர்ப்பளித்தது: "ஒரு பெண்கள் பள்ளியிலோ அல்லது இருபாலர் பயிலும் பள்ளியிலோ பணிபுரியும் ஒரு ஆசிரியரைப் பொறுத்தவரை, அத்தகைய குற்றச்சாட்டு அல்லது விசாரணை, அவரது முழு ஆசிரியர் பணிக்காலத்திற்கும் மட்டுமல்லாமல், அவரது வாழ்க்கைக்கே அவரைக் குற்றவாளியாக்குவதற்குச் சமமாகும். அவருக்கும் ஒரு குடும்பம் இருக்கிறது. எனவே, மாணவிகள் மீது பாலியல் வன்கொடுமை செய்ததாக ஒரு ஆசிரியர் மீது குற்றம் சாட்டுவது, அத்தகைய ஆசிரியருக்கு மரண ஓசையாக அமையும். இறுதியில் விடுதலையாவது மேல்முறையீட்டாளரை மீட்காது, ஏனெனில் போக்சோ சட்டத்தின் கீழ் நடந்த குற்றவியல் விசாரணையின் கடுமையால் அவர் ஏற்கனவே அனுபவித்த பரவலான பாதிப்புகள் அனைத்தையும் சரிசெய்வதற்கு அது முற்றிலும் போதுமானதாக இருக்காது."
இருப்பினும் நீதிமன்றம் பின்வருமாறு தெளிவுபடுத்தியது: "மேல்முறையீட்டாளர் சிறு வயது மாணவர்களிடம், குறிப்பாகப் பெண் மாணவர்களிடம் பழகும்போது நிச்சயமாகத் தன்னை விழிப்புணர்வுடன் வைத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்றாலும், அது போக்சோ சட்டத்தின் கடுமையான விதிகளின் கீழ் அவர் மீது வழக்குத் தொடர ஒரு காரணமாக அமைய முடியாது."
அரசுத் தரப்பு வழக்கில் உள்ள கூடுதல் குறைபாடுகளையும் நீதிபதி அமர்வு சுட்டிக்காட்டியது: "அரசுத் தரப்பு வழக்கின் மீது சந்தேகம் எழுப்புவதற்கு வேறு காரணங்களும் உள்ளன. குறிப்பாக, முதல் தகவல் அறிக்கை பதிவு செய்வதில் ஏற்பட்ட தாமதம் மற்றும் தலைமை ஆசிரியரும் பெண் ஆசிரியர்களும் மேல்முறையீட்டாளருக்கு எதிராகக் குற்றவியல் நடவடிக்கைகளைத் தொடங்கிய விதம் ஆகியவை இதில் அடங்கும். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, அவர்களுடைய வாக்குமூலங்கள் அனைத்தும் கேள்விப்பட்ட சான்றுகளே ஆகும்."
வழக்கு விசாரணையைத் தொடர்வது சட்ட நடைமுறையைத் தவறாகப் பயன்படுத்துவதாகும் என்று முடிவுசெய்த நீதிமன்றம், "இந்தச் சூழ்நிலைகளில், தொடர்புடைய குற்றவியல் வழக்கு விசாரணையைத் தொடர அனுமதிப்பது சட்ட நடைமுறையைத் தவறாகப் பயன்படுத்துவதாகவும், மேல்முறையீட்டாளருக்குக் கடுமையான பாதிப்பை ஏற்படுத்துவதாகவும் நாங்கள் கருதுகிறோம்" என்று தீர்ப்பளித்தது. அதன்படி, அது கல்கத்தா உயர் நீதிமன்றத்தின் 27.04.2026 தேதியிட்ட உத்தரவை ரத்துசெய்ததுடன், "அலிபுர்துவாரில் உள்ள சிறப்பு நீதிமன்றத்தில் நிலுவையில் உள்ள சமுக்தலா காவல் நிலைய வழக்கு எண் 187/2025-இலிருந்து உருவான சிறப்பு வழக்கு எண் 83/2025-இன் முழுமையான நடவடிக்கைகளையும்" ரத்து செய்தது. மேல்முறையீடு அனுமதிக்கப்பட்டது, மேல்முறையீட்டாளர் விடுவிக்கப்பட்டார், செலவுகள் குறித்து எந்த உத்தரவும் பிறப்பிக்கப்படவில்லை.
வழக்கின் தலைப்பு: பாஸ்கர் பால் எதிர் மேற்கு வங்க அரசு
பெஞ்ச்: நீதிபதிகள் உஜ்ஜல் புயான் மற்றும் அதுல் எஸ்.சந்தூர்கர்
ஆர்டர் தேதி: செப்டம்பர் 8, 2026
Case Title: Bhaskar Pal vs. State of West Bengal
Bench: Justices Ujjal Bhuyan and Atul S. Chandurkar
Date of Order: September 8, 2026
IN THE SUPREME COURT OF INDIA
CRIMINAL APPELLATE JURISDICTION
CRIMINAL APPEAL NO. 4278 OF 2026
(@ SPECIAL LEAVE PETITION (CRIMINAL) NO. 13021/2026)
BHASKAR PAUL APPELLANT(S)
VERSUS
THE STATE OF WEST BENGAL RESPONDENT(S)
>>> தீர்ப்பு PDF கோப்பாக தரவிறக்கம் செய்ய இங்கே சொடுக்கவும்
